Masallarda ve Hikayelerde Ormanlar Korkulacak Değil, Sevilecek Yerlerdir

Yazar - Mustafa Çetin Tarih - 23 Haziran

Orman denildiğinde bazen insanların aklına karanlık, sessiz ve bilinmezlikle dolu bir yer gelebilir. Oysa orman, doğanın kalbidir; içindeki her ağaç, kuş, çiçek, hatta bir yaprak bile bir hayat hikâyesi anlatır. Korku, bilmediğimiz şeyden gelir. Ormanları tanımadığımız sürece onlara uzaktan bakar, hatta çekiniriz. Ama yakından tanıdıkça aslında ormanların ne kadar sıcak, koruyucu ve öğretici olduğunu görürüz.

Orman, çocukların özgürce koşturabileceği, ağaçların altında gölgelenebileceği, kuş sesleriyle sabah uyanabileceği bir yerdir. Doğayla iç içe olmak, insanın hem ruhuna hem bedenine iyi gelir. Toprakla temas etmek, bir ağaca sarılmak, yaprakların arasından süzülen güneşi izlemek... Bunlar sadece güzel anlar değil, aynı zamanda yaşamla bağ kurmanın en doğal yollarıdır.

Ormanlar yalnızca ağaçlardan ibaret değildir. Onlar aynı zamanda suyun, temiz havanın, sessizliğin ve huzurun da evidir. Bizler ormana ne kadar yakın olursak, kendimize de o kadar yaklaşmış oluruz. Orman, kaçılacak değil; gidilecek, dinlenilecek, öğrenilecek bir yerdir. Orası bizim geçmişimiz, geleceğimiz ve bugünümüzdür.

Bu yüzden çocuklara ormanı tanıtmak, onların ormanı sevmesini sağlamak büyük önem taşır. Belki bir resim yarışmasıyla, belki bir yürüyüşle, belki bir hikâyeyle... Ama mutlaka ve mutlaka ormanlarla yeniden tanışmalı, onların korkulacak değil, kucaklanacak yerler olduğunu hep birlikte hatırlamalıyız.

Orman pedagojisine göre ekofobi oluşturabilecek kelimeler;